احمد محمود از نویسندگان تأثیرگذار معاصر ایران است که به دلیل نوشتن کتابهایی مانند «همسایهها»، «زمین سوخته» و «مدار صفر درجه» شناخته میشود. سبک نوشتههای او رئالیسم اجتماعی است و طنزی تلخ و گزنده نیز در آثارش به چشم میخورد. او نویسندهای است پیرو سبک رئالیسم اجتماعی. واقعگرایی اجتماعی را باید جنبشی بینالمللی دانست که به بازنمایی شرایط روزمرهی زندگی مردمی از طبقهی کارگر میپردازد. این همان ویژگی بارز کارهای احمد محمود است. او برای خلق شخصیتهای داستانهایش چنان مایه میگذارد که در نهایت، مخاطب احساس میکند شخصیتها را میشناسد. وی همچنین بهخوبی از ویژگیهای مختلفی مانند زبان، فضا و جغرافیا استفاده میکند تا داستانش باورپذیرتر و حقیقیتر باشد.
برخی از آثار احمد محمود
کتاب همسایهها (The Neighbors) در سال 1353 منتشر شد. این کتاب روایت به بلوغ رسیدن جوانی به نام خالد است. ماجرا در اهواز و حالوهوای سیاسی آن پیش از کودتای 28 مرداد به وقوع میپیوندد. این اثر به زبانهای انگلیسی، روسی، کردی و آلمانی ترجمه شده است.
کتاب داستان یک شهر در سال 1360 چاپ شد. این کتاب در عین استقلال میتواند دنبالهی رمان همسایهها باشد. خالد از تجربهی زندان و تبعید نوشته است. احمد محمود برای پرداختن این داستان از تجربیات زندگی خودش استفاده کرده است.
کتاب زمین سوخته (The Scorched Earth) در سال 1361 انتشار یافت. داستان دربارهی جنگ و تأثیرات آن بر زندگی آدمهای عادی است. با شروع جنگ، خانوادههای بسیاری در اهواز دچار مشکل میشوند. برخی مهاجرت میکنند و آنهایی که میمانند تجربیات تلخی مانند ناامنی، کمبود غذا و… را از سر میگذرانند.
کتاب مدار صفر درجه (The Zero Degree Orbit) در سال 1372 به چاپ رسید. داستان دربارهی زندگی باران است، دختری از یک خانوادهی معمولی از قشر فرودست جامعه. پدر از دنیا رفته است و حالا دختر تلاش میکند به خانوادهاش برای امرار معاش کمک کند. او کمکم وارد سیاست میشود و…
کتاب زیر باران داستان کوتاهی است از زندگی مردی به نام محمود. محمود در آستانهی پدر شدن است، اما وضع بد مالی زندگیاش او را کلافه کرده است. حالا او برای بهبود وضعیتش، نقشههایی در سر دارد.
